Het gevaarlijkste wat een vrouw kan leren..

Het gevaarlijkste wat een vrouw kan leren, is dat lief zijn haar redt. 

Op Internationale Vrouwendag wil ik je een verhaal meegeven.

Het verhaal van Vasalisa.

Misschien ken je het in een andere vorm.

Als Assepoester. Of zag je het pas nog terug in het nieuwe seizoen van Bridgerton.

Over een jong meisje dat door haar moeder en gemene stiefzussen als slaaf wordt behandeld in haar eigen huis. Een meisje dat hoopt dat als ze het maar goed genoeg doet, dat ze erbij mag horen.

De stiefmoeder van Vasalisa, jaloers op haar zachte en lieve aard, stuurt haar midden in de nacht het donkere bos in. 

Naar de heks Baba Jaga.

Een tocht die haar dood zou kunnen betekenen.

En toch gaat Vasalisa. Volgzaam en alleen het bos in.

In het boek De Ontembare Vrouw legt psycholoog Clarissa Pinkola Estés de diepere betekenis bloot achter verhalen zoals dat van Vasalisa en Assepoester.

Ze schrijft:

“Meegaandheid veroorzaakt een schokkend besef waartoe alle vrouwen moeten komen, en dit is: door onszelf te zijn, worden we door vele anderen verbannen. Maar leggen we ons neer bij wat anderen willen, dan worden we uit onszelf verbannen. Het is een kwellende spanning, en we moeten die verdragen, maar de keuze is duidelijk.”

Lieve vrouw, die gelooft dat als je maar lief, zorgzaam en volgend genoeg bent, jezelf wegcijfert, jezelf aanpast aan hoe een ander je makkelijker te verdragen vindt. En kleine stukjes van jezelf weg bijtelt om precies in de mal te passen van hoe de maatschappij, je familie, je partner, je vrienden willen dat je bent, dan kan je door blijven bijtelen tot er niks meer van je overblijft. Want je zal nooit iedereen kunnen pleasen.

Ik zou willen zeggen dat het leven makkelijker is wanneer je unapologetic jezelf bent.

Maar dat is niet altijd zo, wanneer je luid wordt, je ruimte inneemt, dingen zegt zonder na te denken, zal je de spanning voelen van mensen die dat ongemakkelijk vinden.

Maar die spanning verdragen, dat levert vrijheid op.

Dat levert dat het leven gaat stromen, dat je keuzes maakt die bij jou passen, dat mensen niet meer over je heenlopen. Dat je gaat bijdragen aan de wereld op een manier die voedend voelt voor jou. Dat je mensen aantrekt die aangaan op jouw licht, die aangaan op jouw eigenaardigheden.

Je ruimte innemen maakt niet alles makkelijker.

Maar het maakt jou wel echt.

Het zorgt dat je jouw lichaam bewoont.

En uiteindelijk levert het je jezelf op.