top of page

“Ik ben jouw moeder” fluisterde het vuur..

Dit jaar zette ik de intentie dat ik meer met het vuur wilde verbinden en direct kreeg ik 3 vuurlopen in m’n schoot geworpen🔥


Afgelopen donderdagavond reisde ik met de trein naar het hotel waar ik de volgende dag een vuurloop zou leiden.


Tijdens mijn overstap kwam ik op het station de dader tegen die me als kind jarenlang heeft mishandeld.


5 jaar geleden heb ik een grens naar deze persoon gesteld. Dit voelde zo krachtig, zo liefdevol en voedend naar mezelf. Jarenlang vond ik het moeilijk om te aarden, maar zodra ik deze grens stelde voelde ik me zo veilig in mijn lijf dat ik volledig landde in mijn lichaam. En had ik ineens bakken aan energie.


Mijn moeder was niet blij dat ik deze grens naar de dader stelde en heeft daarom het contact met mij verbroken.


In mijn zelfliefde reis die ik 8 jaar geleden maakte, was de eerste stap die ik zette een moeder worden voor mezelf. Lief zijn en zorgzaam. Minder streng voor mezelf en mezelf liefhebben wanneer ik goed in m’n vel zit maar vooral ook wanneer ik minder goed in m’n vel zit.


De pijn van mijn moeder verliezen was enorm, rauw, voelde zo oneerlijk. Ik heb gehuild, geschreeuwd, me verloren gevoeld. Maar ik zakte niet door m’n hoeven. De put waar ik in viel was niet bodemloos omdat ik al een stevige bedding van zelfliefde had.


Toen ik donderdagavond deze dader tegenkwam op het station, besefte ik me pas dat het mijn moeders verjaardag was.


In de trein voelde ik een opluchting, een bevrijding. Dat ik niet meer deel uitmaak van de ongezonde verstrikkingen binnen mijn gezin.


De dag daarna leidde ik de vuurloop. Ik voelde me aanwezig en helemaal in mijn element.


Nadat alle deelnemers gelopen hadden en ik samen met de twee vuurhoeders achterbleef op het veld bij het vuur, knielde ik voor de hete kolen.


Het vuur trok mijn handen als een magneet naar zich toe. Zodra ik mijn handen op de hete kolen legde en ik de hitte op mijn huid voelde, hoorde ik het vuur zeggen:


“Ik ben jouw moeder nu”


Ik voelde de warme kracht van het vuur mijn handen in stromen naar mijn hart, waar het begon te tintelen en te stromen. Ik begon te huilen. Ik begon zo hard te huilen. Het voelde als thuiskomen. De warmte van het vuur vervulde me. Ik voelde me zo gedragen. Verbonden. Nederig. En thuis. En zo voelt het de afgelopen jaren elke keer als ik met het vuur verbind, het voelt steeds meer en meer als thuiskomen.

Het voelt kwetsbaar en heel intiem om dit verhaal te delen.


En ik wil mijn moeder van vlees en bloed ook niet aan de kant schuiven. Ze heeft mij 9 maanden gedragen, ze zit in m’n DNA, ik ben haar super dankbaar voor alles wat ze me gegeven heeft. Die dankbaarheid bestaat naast de pijn van het verlies, de oneerlijkheid van de situatie en de afwijzing.


En nu heb ik een energetische moeder erbij gekregen. Het vuur 🔥


Woah en dat voelt me toch een partij krachtig en nederig tegelijkertijd.


Het vuur kan je niet bullshitten. Als je niet authentiek bent, niet waarachtig bent in je intenties dan brand je je wanneer je over het vuur loopt. Het vuur helpt je zuiver zijn in je intenties. Het helpt je de taal van jouw intuïtie kennen. Je gaat in jouw lijf voelen hoe je intuïtie met jou spreekt. Het helpt je zuiver voelen waar jij een full body YES voelt en wanneer je een NEE voelt.


Het vuur leert je jouw energie kanaliseren zodat het onmogelijke mogelijk wordt.


Ik kijk ernaar uit de kracht van het vuur met de wereld te delen 🔥🤗 Hou mijn website en instagram in de gaten voor de volgende vuurloopevents!





35 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Коментарі


Post: Blog2_Post
bottom of page